افزایش کودکان کارگر در نیمروز؛ کودکانی که آرزوی رفتن به مکتب دارند
محراب ۱۳ ساله، یکی از کودکان کارگر در ولایت نیمروز است که سه سال پیش از ایران به افغانستان بازگشته و از آن زمان تاکنون برای کمک به خانواده‌اش کفش‌دوزی می‌کند.
او می‌گوید روزانه از این کار بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی درآمد دارد و با آن‌که علاقه زیادی به آموزش دارد، فقر و مشکلات اقتصادی او را مجبور به کار کرده است.
محراب می‌گوید: «من به تعلیم بسیار علاقه دارم، اما به‌دلیل فقر و تنگدستی مجبورم کار کنم تا به پدرم کمک کنم و بتوانیم نیازهای خانواده‌مان را تأمین کنیم.»
در همین حال، شماری دیگر از کودکان کارگر در نیمروز نیز می‌گویند که به‌دلیل مشکلات اقتصادی از آموزش بازمانده‌اند. آنان از حکومت و نهادهای کمک‌کننده می‌خواهند زمینه آموزش را برای‌شان فراهم سازند.
ابوبکر، کودک کارگر که در یک پنچرمنی شاگردی می‌کند، می‌گوید آرزو دارد مانند دیگر کودکان به مکتب برود و درس بخواند.
سردار، یکی دیگر از کودکان کارگر، نیز از حکومت می‌خواهد تا زمینه آموزش را برای او فراهم کند تا بتواند در کنار کمک به خانواده‌اش، به تحصیل ادامه دهد.
از سویی هم، محمدقاسم مبشر، رییس کار و امور اجتماعی نیمروز، می‌گوید که بر بنیاد بررسی‌های این اداره، شمار کودکان کار در این ولایت از حدود ۳۰۰ تن در سال گذشته به نزدیک یک‌هزار تن در سال جاری افزایش یافته است.
به گفته او، این موضوع با وزارت مربوطه و نهادهای همکار در میان گذاشته شده و تلاش‌ها برای فراهم‌سازی زمینه آموزش این کودکان جریان دارد.
افزایش شمار کودکان کارگر در نیمروز در حالی نگرانی‌ها را برانگیخته که بسیاری از این کودکان به‌جای حضور در صنف‌های درسی، برای تأمین نیازهای خانواده‌های‌شان کار می‌کنند و همچنان در آرزوی بازگشت به مکتب هستند.
اولین کسی باشید که نظر بدهید on "افزایش کودکان کارگر در نیمروز؛ کودکانی که آرزوی رفتن به مکتب دارند"