بستهشدن ۱۵۰مرکز بهداشتی در سال ۲۰۲۶ و چالشهای بیمارداران در ولایتها
حنان بلخی، مدیر منطقهای سازمان جهانیبهداشت برای مدیترانهی شرقی، از بسته شدن نزدیک به ۱۵۰ مرکز بهداشتی به علت کمبود بودجه از آغاز سال ۲۰۲۶ تا کنون خبر داده است.
او همچنان آمار داده که بیش از ۲۲ میلیون نفر در افغانستان به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند و از میان ۱۴.۴ میلیون نفر به خدمات بهداشتی نیازمند هستند.
حنان بلخی، مدیر منطقهای سازمان جهانیبهداشت برای مدیترانهی شرقی در صفحهی ایکسش نگاشته که: «این وضعیت به این معنا است که کارکنان بهداشتی توانایی کمتری برای واکسین کردن کودکان دارند، مادران دسترسی کمتری به مراقبتهای مصون بهداشتی پیدا میکنند و بیماران برای دریافت خدمات اساسی بهداشتی با دشواریهای بیشتری روبهرو میشوند. این زیانها را نمیتوان نادیده گرفت.»
صادق ظاهرزی، یک داکتر گفت: «از سازمان جهانیبهداشت خواست ما این است که بیشتر از گذشته از مرکزهای صحی در ولایتها حمایت کند و نیازمندیهای مرکزهای صحی را بر آورده کنند.»
سیدشاه از ولسوالی نهرسراج هلمند برای درمان کودک دو سالهیی خود به شفاخانهی صحتطفل اندراگاندی آمده است. چهرهیی خستهی این پدر خود راوی درد و ناچاریست؛ روایت از این دارد که نبود داکتران متخصص بخش اطفال و خدمات معیاری پای او را به کابل کشانیده است.
سیدشاه که در اصل باشندهی هلمند است بر خبرنگار طلوعنیوز گفت: «در بُست هلمند شفاخانهی بزرگی وجود دارد؛ اما تداوی کودکم در آنجا انجام نشد. پس از آن به یک شفاخانهی شخصی رفتم؛ مگر حتا توان خرید یک دانه تابلیت را هم ندارم. مردم در آنجا بسیار خسته شدهاند و برای درمان به کابل آمدیم.»
آمر پولی کلینیک و مرکز تشخیصیه شفاخانهی صحتطفلاندراگاندی، آمار میدهد که در چهار روز گذشته شش تا هفتهزار بیمار نزد آنان مراجعه کرده که از این میان هفتاد درصد آنان از ولایتها بوده است.
محمدالله رسولی، آمر پولی کلینیک و مرکز تشخیصیه شفاخانهی صحتطفلاندراگاندی گفت: « برای بیماران باید در ولایتها امکانات تشخیص و درمان فراهم شود؛ چون وضعیت اقتصادی مردم افغانستان ضعیف است، حتا کرایه راه بهخاطر آمدن به کابل را قرض میکنند.»
مشعل فقیری، داکتر در این باره گفت: «روزانه تقریبا ۱۲۰ تا ۱۵۰ بیمار را به گونه سراپا معاینه میکنیم؛ بعضی بستر، بعضی عملیات میشوند و برای شماری شان تداوی توصیه میشود و از این میان هفتاد درصد شان افراد هستند که از ولایتها میایند.»
همزمان بیمارداران که با چهرههای خسته و پریشان در انتظار صحت یابی کودکان شان هستند؛ خواستار ایجاد شفاخانههای معیاری در ولایتهای هستند.
محفوظ که نیز از پروان برای درمان پسرش به کابل آمده خواست خود را چنین بیان کرد: «باید در ولایتهای خود ما برای ما امکانات صحی مساعد شود، شفاخانههای معیاری ساخته شود و در هر بخش داکتر داشته باشیم.»
فضلجلال که برای درمان بیمار خود از کنر به کابل آمده گفت: «به هدف درمان از کنر ما را جلالآباد روان میکنند؛ اگر آنجا امبولانس باشد خوب نباشد تا کابل سرگردان میشویم، در راه با مشکلات زیاد روبهرو میشویم.»
پیش از این نیز سازمانجهانی بهداشت در سال پار میلادی اعلام کرده بود که پس از کاهش و قطع بخش بزرگی از کمکهای ایالات متحده، تا پایان ماه جون ۲۰۲۵ دستکم ۴۲۲ مرکز بهداشتی در افغانستان به دلیل کمبود بودجه فعالیت خود را متوقف کردهاند که در نتیجه، بیش از ۳.۱ میلیون نفر از دسترسی به خدمات اساسی صحی محروم شدهاند در سویی دیگر وزارت صحت کشور نیز در ۵ جدی ۱۴۰۳ از ساخت ۳۱۸ شفاخانه به سطح ولسوالیها خبر داده بود.
اولین کسی باشید که نظر بدهید on "بستهشدن ۱۵۰مرکز بهداشتی در سال ۲۰۲۶ و چالشهای بیمارداران در ولایتها"