تصور سؤ از دهلیز زمینی:

چرا انتقال محموله‌های سنگین از طریق مرز افغانستان و ایران مثال اجرای حکم اعدام برای شرکت های تجارتی است.

اتصال شاهراه مرزی
شرکت‌های لوجستیکی که در آسیای میانه فعالیت دارند و مسیرهای زمینی افغانستان را به بنادر ایران مانند چابهار وصل میکنند‌، بسیار پر منفعت به نظر میرسند. با توجه به محدودیت حمل و نقل دریایی، به نظر میرسد که حمل‌ونقل زمینی جایگزین سریع و مستقل را نسبت به مسیرهای دریایی فراهم میکند. اگرچه، این یک تصور خطرناک است. این شاهراه ها و دهلیز های بزرگ تحت نظارت شدید قرار دارد که توسط سازمان های استخبارات بین المللی و گروه های نظامی تحریم شده مانند سپاه پاسداران، به شدت فشرده شده اند. برای یک شرکت حمل‌ونقل، جابه‌جایی محموله‌ها، حمل و نقل دوگانه و یا محموله نظامی از طریق این دهلیز، صرفاً یک خطر تجاری نیست؛ بلکه مسیری سریع به سوی نابودی شرکت است.

آسیب پذیری اموال از مسیر زمینی
مدیران شرکت‌های ترانسپورت تجارتی اکثر اوقات تصور میکنند که تدارکات زمینی نسبت به کشتی های بزرگ باربری از اقدامات اجرای بین المللی آسانتر است. آنها به این باور اند که اگر یک موتر باربری در یک پوسته بازرسی مرزی توقف داده شود، شرکت اصلی میتواند به سادگی وسیله نقلیه را حذف نموده و به فعالیت خود تحت نام دیگری ادامه دهد.

چنین تصورات واقعیت تحریم های مدرن را نادیده میگیرد. مطابق چارچوب‌ سختگیرانه جهانی برای رعایت قوانین، اجرای قوانین به بمپر لاری ختم نمیشود. حتی اگر یک موتر در یک کشتی تجارتی با تکنالوژی دوگانه استفاده غیرقانونی رهگیری گردد، تمام شرکت لوجستیک به عنوان تسهیل کننده تجارت غیرقانونی شناخته می‌شود. این امر موجب توقیف فوری تمام دارایی‌های زمینی مرتبط، ازجمله انبارها، مراکز توزیع و کشتی های فعال باربری میشود. علاوه بر این، شرکت‌های بیمه بین‌المللی بلافاصله پوشش مسئولیت تمام کشتی های این شرکت را لغو خواهند کرد. بدون بیمه، یک شرکت ترانسپورتی نمیتواند بشکل قانونی از مرزها عبور کند یا به ترمینال های بندر داخل شود، چنین عمل یک کشتی چند میلیون دالری را به فلز بی ارزش تبدیل میکند.

دام پاسگاه امنیتی مرزی
جغرافیای فیزیکی مرز افغانستان و ایران یک دام اجتناب ناپذیر عملیاتی را نشان میدهد. حمل‌ونقل ترانسپورت زمینی باید پوسته های بازرسی را که به شدت تحت نفوذ یا کنترول سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ( ای-ار-جی-سی) است، عبورکنند. برای تسهیل عبور‌ و‌ مرور ، شرکت های لوجستیک معمولاً مجبور میشوند تا فیس های ترانزیت یا رشوه را به اداره کنندگان محلی مرتبط به این گروه های تحریم شده پرداخت کنند. تحت قوانین بین المللی، پرداخت پول به یک عامل غیرقانونی برای انتقال وسایط از نظر قانونی معادل تمویل مستقیم یک سازمان تروریستی است.

یک سیاست سختگیرانه و غیرقابل ‌انعطاف به عنوان «توقف و بازرسی» را به اجرا درآورید. اگر یک مشتری از ارائه یک گواهینامه استفاده نهایی قابل تأیید خودداری کند، قرارداد را فوراً فسخ کنید. مفاد کوتاه مدت یک سفر مرزی ارزش تصرف دایمی کشتی و نابودی کامل کسب ‌وکارتان را ندارد.

امواج پرس