زنگ مکتب نواخته شد؛ مگر دختران بالاتر از صنف ششم همچنان محروماند
همزمان با نواختهشدن زنگ مکتب در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم هنوز هم از رفتن به مکتب محروماند؛ وضعیتی که با گذشت پنج سال، به یکی از جدیترین چالشهای آموزشی در کشور تبدیل شده است.
پنج سال از بستهبودن دروازههای مکتبها بهروی دختران میگذرد؛ پنج سالیکه برای هزاران دختر، نهتنها بهمعنای توقف آموزش، بلکه بهمعنای توقف آرزوها و آیندهای نامعلوم بوده است.
کامله طاهری، دانشآموز در هرات، میگوید: «صنف هشتم مکتب بودم که دروازههای مکتبها بسته شد. وضعیت روحیام بسیار خراب شد. دوست داشتم در آینده داکتر شوم، اما متأسفانه نشد.»
آمنه، دانشآموز در بدخشان، نیز میگوید: «خواست ما از حکومت این است که دروازههای مکتبها بهروی دختران بالاتر از صنف ششم باز شود. چرا بهروی پسران باز است، اما بهروی ما نه؟»
شماری از دانشآموزان و دانشجویان دختر، خواهان بازگشایی بیدرنگ مراکز آموزشیاند. آنان هشدار میدهند که ادامه این وضعیت نهتنها زندگی فردیشان را با بحران روبهرو کرده، بلکه آینده کشور را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
رابعه، دانشجو در پنجشیر، میافزاید: «سال اول دانشگاه بودم که دروازههای مکتبها و دانشگاهها بسته شد. از تحصیل باز ماندم و آیندهام را در تاریکی میبینم.»
در همین حال، رییس منطقهای یونیسف برای افغانستان، بنگلهدیش، بوتان، هند، پاکستان و سریلانکا، در برگهی اکس خود نوشته است که آغاز سال آموزشی باید برای هر کودک امیدبخش باشد.
او افزود که در افغانستان، دختران مدت بسیار طولانی در انتظار ماندهاند و اکنون زمان آن رسیده است که دروازههای مکتبها بهروی آنان گشوده شود.
ممتاز یوسفزی، فعال حقوق زنان، نیز میگوید: «دختران در این چند سال از تحصیل دور ماندهاند و این یک ضایعه جبرانناپذیر است. بسیاری از خانوادهها بهدلیل محرومیت دخترانشان از آموزش، به فکر ترک کشور افتادهاند.»
با این همه، دختران افغانستان هنوز امیدوارند؛ امید به روزی که دوباره زنگ مکتب برایشان نواخته شود، دروازههای دانشگاهها باز گردد و آنان بتوانند مسیر نیمهتمام زندگیشان را از سر بگیرند.
اولین کسی باشید که نظر بدهید on "زنگ مکتب نواخته شد؛ مگر دختران بالاتر از صنف ششم همچنان محروماند"