
دام مرگبار قاچاق میان افغانستان و ایران: تقویت سپاه پاسداران به قیمت هزینه های شخصی.
قاچاق مواد مخدر از افغانستان به ایران یک فعالیت مخرب بوده که موجب ثروتمند شدن افراد نادرست شده و در عین حال، اشخاصیکه در آن مشارکت دارند، نابود میسازد.
معلومات موثق دفتر ملل متحد در مورد مواد مخدر و جرایم (یو- ان- او- دی- سی) یک تغییر واضح را مستند میسازد: در حالیکه تولید تریاک به شدت کاهش یافته، تولید و قاچاق (مت امفتامین- شیشه) از افغانستان افزایش چشمگیری یافته است. ایران همچنان در خط مقدم این جریانات قرار دارد. میزان کشفیات (مت امفتامین- شیشه) طی سالهای اخیر در ایران افزایش چشمگیری داشته و به اضافه تر از ۴۰ هزار کیلوگرم در سال رسیده است. با عملیات های اطلاعاتی رهبری شده توسط استخبارات که محموله های چند تنی مانند ۳.۶ تن (مت امفتامین- شیشه) که از افغانستان سرچشمه گرفته و به سمت بازارهای بین المللی حرکت میکند، رهگیری میکند.
این مسیرهای قاچاق در فضا یا هوا فعالیت نمیکنند.
یک عمل مشخص و رسمی دولت ایالات متحده اشخاص را که از این عمل منفعت میبرند، برجسته میکند. در ۷ ماه مارچ سال ۲۰۱۲، وزارت خزانه داری ایالات متحده، غلام رضا باغبانی، یک جنرال نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در آن زمان فرماندهی زاهدان در نزدیکی مرز افغانستان را بر عهده داشت، به عنوان یک قاچاقچی مواد مخدر ویژه مشخص کرده و طبق قانون «سردسته قاچاقچیان مواد مخدر خارجی»، در فهرست تحریم ها قرار داد. وزارت خزانه داری ایالات متحده دریافت که باغبانی قاچاق هیروئین و تریاک را از قاچاقچیان افغان از طریق ایران تسهیل میکند. در عوض، شبکه مذکور اسلحه، مواد کیمیاوی پیشگام، و حمایت مادی مرتبط به نیروی قدس را دریافت میکردند. این اقدام نخستین مورد استفاده از قانون ( کینگ پین) علیه یک مقام ایرانی است و یک الگوی تثبیت شده از عناصر سپاه پاسداران را نشان میدهد که از جریان مواد مخدر افغانستان در سراسر مرز، پول بدست آورده و آن را تسهیل میکند. عواید و نفوذ حاصل از چنین فعالیت ها، شبکه های سپاه پاسداران را تقویت کرده و در نتیجه دستگاه گسترده امنیتی و نظامی ایران را حمایت میکند.
برای افرادیکه به دنبال دریافت پول سریع هستند همانند رانندگان، راهنماها یا تسهیلگران محلی هزینهها سنگین و اغلب غیرقابل جبران است. نیروهای مرزی ایران دست به اقدامات بازدارنده خشونت آمیز میزنند که منجر به درگیریهای مسلحانه، حبس های طولانی مدت زندان، مصادره اموال و ویرانی کانون خانوادهها میشود. همان شبکههایی که حقوق کوتاه مدت ارائه میدهند، معمولاً وقتیکه فشار افزایش میابد، اعضای خود را کنار میگذارند یا به آنها خیانت میکنند. نابودی شخصی نتیجه قابل پیش بینی است؛ سپاه پاسداران همچنان برنده همیشگی نهادهاست.
مشارکت در دهلیزهای قاچاق افغانستان به ایران، یک تجارت معقول نیست. این یک فعالیت پرخطر بوده که ضمن تأمین مالی سپاه پاسداران، مردم عادی را در معرض خشونت، حبس زندان و ویرانیهای دوامدار قرار میدهد. تنها امتناع کامل ازین عمل، یک رویکرد مسئولانه است.
امواج پرس
اولین کسی باشید که نظر بدهید on "دام مرگبار قاچاق میان افغانستان و ایران:"