کجکول گدایی دیجیتالی و به خطر انداختن حامیان مالی

تصور کنید که یک دولت زمانیکه به پول نیاز دارد چه میکند؟ لزومأ، مالیات میگیرد، دفتر خزانه‌ داری، دفاتر ثبت و مأموران مالی دارد که پاسخگوی هرگونه کسر بودجه هستند. حالا ببینید شاخه خراسان چه میکند: اطلاعیه‌ نشر میکند و به برادران میگوید که دیگر به آدرس‌های قبلی مونرو (Monero) خود دسترسی ندارد و از هر شخص که خواهان پرداخت صدقه است، میخواهد تا به طور خصوصی برای دریافت آدرس‌های جدید پیام بفرستند.

این موضوع را دقیقاً همان‌ گونه که است برداشت کنید: یک اعتراف صریح، کیف‌های پول دیجیتالی (والت‌ها) از بین رفته‌ اند. میتواند به سبب این باشد که یا کلیدهای امنیتی ضبط شده‌ اند، یا کسانیکه آنها را در اختیار داشتند بازداشت شده ‌اند و یا حساب‌ها مسدود گردیده‌ اند. فرضیه چهارمی وجود ندارد. هر یکی از این سه عوامل که باشد، زنجیره مالی آنها هک گردیده و در آن نفوذ صورت گرفته است. و این گروه اکنون این موضوع را به حامیان مالی خود اعلام میکند، زیرا هیچ راه برای پنهان کردن آن وجود ندارد.

حالا فکر کنید که اگر شما پرداخت‌ کننده این کمک‌ ها باشید، این وضعیت چه تأثیری روی شما خواهد گذاشت. آدرس‌های منتشرشده قبلی، تنها روش بود که به اهداکننده مالی اجازه میداد اطمینان حاصل کند که پولش به دست خود گروه رسیده است، نه یک دزد یا یک سرویس استخباراتی. این روش اکنون باطل شده است. آنچه جایگزین آن میشود، یک پیام خصوصی به حساب است که شما نمیتوانید هویت آن را تأیید کنید. حساب که توسط افرادی اداره میشود که اطلاعات هویتی قبلی‌ شان به دست دیگران افتاده است. کانال‌های خود آنها اکنون هشدارهای را دست‌ به ‌دست میکنند مبنی بر اینکه هویت‌ها از کنترول مجاهدین خارج شده و تنها چند حساب واقعی باقی مانده است. آنها دیگر خودشان هم مطمئن نیستند که با چه کسی در ارتباط هستند، پس شما چگونه میتوانید که مطمئن باشید.

این سؤال را مطرح کنید، که در کانال هیچ‌ کس به آن پاسخ نخواهد داد: کمک‌های قبلی کجا رفتند؟ هیچ حساب ‌وکتاب در کار نیست، هیچ گزارش از اینکه چقدر پول جمع‌ آوری، مصرف یا ضبط شده، وجود ندارد. پرداخت صدقه با تعهد به امانت ‌داری همراه است تا مطمئن شویم پول به دست فرد مورد نظر میرسد. سازمانیکه نمیتواند بگوید پول سال گذشته کجا رفته و نمیتواند از کیف پول امسال خود محافظت کند، امانت‌ دار خیریه نیست، بلکه یک مجرای نشت اطلاعات و دارایی است.

همچنین به این نکته توجه کنید که چه کسی بار خطر جبران این خسارت را به دوش میکشد. آن‌ها پول‌ها را از دست داده اند، اما از شما خواسته میشود که با برقرار کردن تماس برای جایگزینی آنها، خود را در معرض خطر قرار دهید. در مجموع این رابطه در مقیاسی کوچک است، سازمان شکست را متقبل میشود و خطر شناسایی شدن را به دوش هر کسی می‌ اندازد که به این درخواست پاسخ دهد.

یک خلافت، عواید جمع‌آوری میکند، اما این گروه، کچکول گدایی دیجیتالی به گردن آویخته و پول جمع آوری مینمایند و بلاخره آن پول های اهدأ شده را هم گم میکنند.

امواج پرس